Not Perfect...

Wiesz dlaczego życie nie jest idealne? Bo ktoś kiedyś wymyślił, że trzeba się na czymś przejechać, żeby nie popełnić błędu. Że tylko problemy pomagają stawać się silniejszym. A ból? Ma cię przyzwyczaić, że w życiu nigdy nie będzie pięknie...

LoVe...?

Miłość nie istnieje. To co? Idziemy się najebać.

Życie tak dużo daje, a jeszcze więcej odbiera...

To ten typ czekania, kiedy czujesz, że się nie doczekasz, ale jednak czekasz...

Im większy dystans tym większe przyciąganie...

Nasze pokolenie...

Nasze pokolenie, nasączone bólem i łzami, wódką i fajkami. Pęknięte serca i poszarpane dusze. Sztuczne uśmiechy i sztuczne ciała. Fałszywe gesty i dwulicowe zachowania. Brudni, puści, zagubieni, samotni.

Tunel potrzeb...

W każdym otwiera się tunel potrzeb, wysyłanie serii żarliwych próśb, aby w Twoim życiu stało się coś,co naprawdę zapamiętasz , i aby to było rzeczywiste,dotykowe, z całą gamą zmysłów. Żebyś naprawdę kochał,przezywał,upijał się,zarażał wysypkami,nabawiał raka skóry i gubił dokumenty.I to nie chodzi o nabicie serii punktów doświadczenia, a kolekcjonowanie przeżyć. Tu chodzi o jedno prawdziwe tąpnięcie...

Wróć...!

Chcę żebyś wrócił. 

Nawet nie na zawsze, 

ale teraz, teraz Cię potrzebuje jak nikogo, 

chce Cie koło siebie, 

moje wszystko mi wypada,

a ja nie nadążam tego łapać.

Mogłabym ale nie chcę..

Mogłabym pić. Zapijać wszystko wódką, ten ból, nienawiść do siebie samej. Wypalać uczucia papierosami, dusić je dymem, zamordować gdzieś tam w środku, w klatce piersiowej. Zatruć płuca, by ciężki oddech ustał, bym już nigdy więcej nie mogła wziąć wdechu, tak zwyczajnie. Dźgnąć się w serce, wbić nóż prosto w mięsień, tu z lewej strony, centralnie. Albo, mogłabym iść ulicą, chcieć przejść na drugą stronę, nie rozejrzeć się, wpaść pod samochód, nie wstać już, najpewniej. Skoczyć z mostu do jeziora i zachłysnąć się wodą, nie móc się wynurzyć, tracić tlen, udusić się, desperacko. Wracać późnym wieczorem parkiem i spotkać złych ludzi, brutalnych, pełnych nienawiści, agresji. Mogłabym, ale nie chcę. Nie chcę się poddawać. Nie chcę być słaba, ponownie. Chcę byś silna, móc to wszystko przyjąć ze spokojem i się nie tracić. Nie robić głupstw, nie płakać, nie widzieć siebie smutnej, tak żałosnej, bezsilnej i ponurej...

Wbrew i na przekór...

Nie potrafię pływać...jednak by nie dać się wodzie wykonuje wszystkie wskazane ruchy...po to by brnąć do przodu... aby nie pozwolić wodzie być silniejszą ode mnie...nie zejść na dno... poruszam rękami i macham nogami...najszybciej jak tylko mogę...aby dopłynąć do celu.. i tak jest obecnie w moim życiu... Robię wszystko by nie zejść na samo dno... nie dać się przeciwnościom losu...mimo iż jest trudno.. Bronię się rękami i nogami i idę przed siebie... Mimo, pomimo, wbrew i na przekór wszystkiemu..!!